Biegiem do kultury

"Trudno mi powiedzieć, że coś zrewolucjonizowało moją pracę, bo ja zacząłem od rewolucji i nie miałem wcześniejszych doświadczeń”. Chociaż w gdyńskim Teatrze Muzycznym nie pracuje już od lat, Marek Piotrowski ma na swoim koncie kilka bardzo ciekawych spektakli, ogrom praktycznego doświadczenia przy realizacji dźwięku, a w głowie mnóstwo anegdot i wspomnień z czasów aktywnej pracy zawodowej. Czy od dziecka był Pan zdecydowany na pracę w teatrze? Jeśli nie, to którędy przebiegła życiowa ścieżka, że znalazł się Pan w Teatrze Muzycznym w Gdyni? Nie, pracą w teatrze nie byłem zainteresowany. W czasie nauki w liceum grałem trochę na gitarze klasycznej i próbując nagrywać tą moją gitarę (miałem wtedy magnetofon szpulowy Aria), odkrywałem kolejne sposoby na udoskonalanie nagrań, szukałem najlepszego miejsca dla mikrofonu i tym podobne. To była sztuka dla sztuki, taka prosta ciekawość - zawsze lubiłem eksperymentować (śmiech). Uzbierałem też na wyjątkowo udane kolumny głośnikowe To...

Zanim Sandra napisała swój pierwszy dramat, nie myślała nigdy o tym, że zajmie się tym zawodowo. Ukończyła szkołę muzyczną, Wiedzę o teatrze na Uniwersytecie Gdańskim, grywała też w teatrach OFFowych. Teraz jej nazwisko jest doskonale znane w teatralnym świecie Trójmiasta i nie tylko.  Początek mojej rozmowy z dramatopisarką Sandrą Szwarc znajdziesz w poprzednim poście,  a teraz zapraszam Cię na drugą część! Jednak utrzymujesz się z nauczania w szkole muzycznej. Czy trochę cię to nie denerwuje, że jednak musisz się zajmować czymś innym, żeby realizować swoją pasję? Tak, niestety. Traktuję pisanie nie tylko jako pasję, ale też jako zawód. To zajęcie wymaga takich nakładów pracy jak każdy inny zawód. Jest to jednak zupełnie inny tryb pracy - bardziej zlecenia albo pisanie rzeczy dla siebie, potem rozsyłanie i oczekiwanie na odpowiedź. Jak coś napisze to wysyłam na konkursy dramatopisarskie, żeby ten tekst w jakiś sposób zaczął funkcjonować. Jeśli dostanie nagrodę to tym l...