Biegiem do kultury

Przygotowując się przed Świętami do prezentacji o najpopularniejszych blogach kulturalnych, poprosiłam o pomoc moich Instagramowych obserwatorów i sięgnęłam do kilku zestawień dostępnych w internecie. Problem polega na tym, że wiele blogów o tematyce kulturalnej jest już nieaktywnych. Całe szczęście, że Biegiem do kultury jednak się trzyma! Wybierając konkretne strony, starałam się dobrać je w taki sposób, aby każdy z nich był trochę inny. W moim zestawieniu znalazł się więc blog o książkach, o sztukach plastycznych, szerzej – o sztukach wizualnych, blog o sztuce średniowiecznej, a także filozoficzno-kulturalny oraz dziennik artystki. Na pierwszy rzut poszła strona Nowości książkowe – blog Bernadetty Darskiej . Autorka jest krytyczką literacką, redaktorką naczelną pisma „Portet”, autorką dziewięciu książek oraz wykładowczynią na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim. Zna się więc na rzeczy. Podziwiam częstotliwość zamieszczanych wpisów (w roku 2017 – 234, w 2018 – 173, a w 20...

Dzisiaj, 5. grudnia, obchodzimy urodziny wspaniałej polskiej aktorki teatralnej i filmowej, Barbary Krafftówny. Z tej okazji chciałabym polecić Wam książkę, którą przeczytałam już jakiś czas temu, ale tutaj jeszcze o niej nie wspominałam. Jestem fanką tego typu książkowych wywiadów, a w tym przypadku połączone zostały: wyjątkowa osobowość, wciągające teatralne historie oraz piękna oprawa graficzna. Zapraszam!  Tematyka W obszernej rozmowie, Barbara Krafftówna, opowiada o swoim barwnym życiu - prywatnym i zawodowym. Od dzieciństwa w międzywojniu, przez początki aktorstwa w szkole Galla, po wyjazd do Stanów Zjednoczonych. W książce znalazło się też miejsce na wspomnienie trudnych doświadczeń z czasów drugiej wojny światowej, ale też pierwszych kroków w teatrze i telewizji oraz początków gdańskiego Teatru Wybrzeże.  Dla mnie zawsze takie wspomnienia są kopalnią wiedzy na temat ówcześnie panujących nastrojów. Od zawsze najbardziej interesowało mnie właśnie...

Chociaż Agata Duda-Gracz na stałe nie jest związana z żadną szkołą teatralną, to cyklicznie wraca do pracy nad spektaklami dyplomowymi. W tym roku, wraz ze studentami warszawskiej Akademii Teatralnej, zajęła się tematyką świętości powszedniej. Spektakl Ustawienia ze świętymi, czyli rozmowy obrazów powstał w wyniku współpracy trzech różnych instytucji – Akademii Teatralnej w Warszawie, Teatru im. Stefana Jaracza w Łodzi oraz Festiwalu Czterech Kultur, którego kuratorką była w tym roku Agata Duda-Gracz. Ten typ współpracy otwierał przed studentami i realizatorami nowe szanse. Adepci sztuki aktorskiej mogli zaprezentować się na dwóch scenach – łódzkiej i warszawskiej, a dzięki potrójnemu finansowaniu, twórcy mieli większe możliwości, niż zazwyczaj bywa to przy dyplomach. Dodatkowo sytuacja, w której premiera spektaklu dyplomowego odbywa się poza murami szkoły teatralnej jest sytuacją nietypową, ale stanowiącą wartościowe doświadczenie dla aktorów. Dlaczego świętość? Reżyser...

"Trudno mi powiedzieć, że coś zrewolucjonizowało moją pracę, bo ja zacząłem od rewolucji i nie miałem wcześniejszych doświadczeń”. Chociaż w gdyńskim Teatrze Muzycznym nie pracuje już od lat, Marek Piotrowski ma na swoim koncie kilka bardzo ciekawych spektakli, ogrom praktycznego doświadczenia przy realizacji dźwięku, a w głowie mnóstwo anegdot i wspomnień z czasów aktywnej pracy zawodowej. Czy od dziecka był Pan zdecydowany na pracę w teatrze? Jeśli nie, to którędy przebiegła życiowa ścieżka, że znalazł się Pan w Teatrze Muzycznym w Gdyni? Nie, pracą w teatrze nie byłem zainteresowany. W czasie nauki w liceum grałem trochę na gitarze klasycznej i próbując nagrywać tą moją gitarę (miałem wtedy magnetofon szpulowy Aria), odkrywałem kolejne sposoby na udoskonalanie nagrań, szukałem najlepszego miejsca dla mikrofonu i tym podobne. To była sztuka dla sztuki, taka prosta ciekawość - zawsze lubiłem eksperymentować (śmiech). Uzbierałem też na wyjątkowo udane kolumny głośnikowe To...

Część z Was pewnie wie, że moja przygoda z teatrem zaczęła się od fascynacji aktorstwem. Kółko teatralne, spektakle w centrum kultury, grupa teatralna i tak dalej. W pewnym momencie, naturalnie, pojawiło się marzenie o szkole teatralnej.Spróbowałam - dwukrotnie! Zbliża się okres egzaminów wstępnych, a ja zawsze ciepło wtedy myślę o tych setkach zdających, o ludziach, którzy ciężko pracują cały rok (albo i dłużej), żeby przygotować wiersze, prozę, piosenki. Uczą się tańczyć, stać na rękach i robić szpagaty. Niedawno zajrzałam na stronę Uniwersytetu Adama Mickiewicza, gdzie wybieram się na magisterkę i odkryłam, że słowo "rekrutacja" nadal budzi we mnie dyskomfort mieszający się z podekscytowaniem. Kiedyś prowadziłam innego bloga - ze zdrowymi przepisami, przeglądem fit-prasy i relacjami z różnych ciekawych wycieczek. Znalazło się tam też miejsce na szczegółowe sprawozdanie z moich pierwszych egzaminów. Oprócz opisu przebiegu samej rekrutacji (brrrr) znajdzie...