Cześć! Witam na moim blogu!
Jestem Gosia i studiuję na drugim roku Wiedzy o teatrze. Często odwiedzam trójmiejskie teatry, ale także koncerty, wystawy i muzea. Lubię oglądać dobre filmy i dające do myślenia (niekoniecznie bardzo nowoczesne) spektakle, a muzyka towarzyszy mi całymi dniami. Zawodowo chciałam być aktorką - póki co, nie wyszło. Lubię pisać i moim "planem B" od zawsze było dziennikarstwo. Długo prowadziłam bloga biegiemdomarzen.blogspot.com, a teraz chciałabym spróbować innej tematyki. Będzie trochę mainstreamu i trochę sztuki wysokiej, bo ani od jednego ani od drugiego nie potrafię się trzymać z daleka. Co przeważy? Zobaczymy. Mam nadzieję, że zostaniesz na dłużej :)
Jakie są moje zainteresowania "pozakulturalne"? Jestem harcerką, interesuję się ratownictwem, lubię tańczyć. Z aktywności fizycznych, najbardziej lubię zumbę i zajęcia akrobatyki, ale akrobatą nie jestem - po prostu lubię widzieć progres w swoich działaniach. Przepadam za pływaniem wpław, zdecydowanie nie kręci mnie żeglarstwo.
Ulubione filmy?
Czarny łabędź, Skazani na Shawshank, Nowy początek, Brooklyn, Boyhood, Labirynt Fauna, Służące, Iluzjonista, Duma i uprzedzenie, Pasja, Za jakie grzechy dobry Boże, Nietykalni, La la land.
Ulubiona muzyka?
Frank Sinatra, Dawid Podsiadło, Edith Piaf, Ed Sheeran, Stromae, Linkin Park, The Beatles, a stylistycznie także: R&B i muzyka "retro".
Ulubione książki?
Tajemniczy ogród, Stowarzyszenie umarłych poetów, Harry Potter, Duma i uprzedzenie, Igrzyska śmierci, Kamienie na szaniec, Mała księżniczka, Krafftówna w krainie czarów.
Powinnam też odpowiedzieć na pytanie, jaki jest mój ulubiony spektakl, ale to pytanie jest zbyt trudne. Odkąd rozpoczęłam studia na WoT oglądam bardzo dużo spektakli - na żywo i na uczelni, podczas wykładów. Chłonę, analizuję, ciężko coś wybrać. Z Teatru Wybrzeże mogę polecić Broniewskiego, Wesołe kumoszki z Windsoru i Kto się boi Virginii Woolf, o którym jest pierwsza tematyczna notka.
Taka jestem. To oglądam, tego słucham, to lubię. Oprócz tego lubię też pisać :)
Miłej lektury!
Jestem Gosia i studiuję na drugim roku Wiedzy o teatrze. Często odwiedzam trójmiejskie teatry, ale także koncerty, wystawy i muzea. Lubię oglądać dobre filmy i dające do myślenia (niekoniecznie bardzo nowoczesne) spektakle, a muzyka towarzyszy mi całymi dniami. Zawodowo chciałam być aktorką - póki co, nie wyszło. Lubię pisać i moim "planem B" od zawsze było dziennikarstwo. Długo prowadziłam bloga biegiemdomarzen.blogspot.com, a teraz chciałabym spróbować innej tematyki. Będzie trochę mainstreamu i trochę sztuki wysokiej, bo ani od jednego ani od drugiego nie potrafię się trzymać z daleka. Co przeważy? Zobaczymy. Mam nadzieję, że zostaniesz na dłużej :)
Jakie są moje zainteresowania "pozakulturalne"? Jestem harcerką, interesuję się ratownictwem, lubię tańczyć. Z aktywności fizycznych, najbardziej lubię zumbę i zajęcia akrobatyki, ale akrobatą nie jestem - po prostu lubię widzieć progres w swoich działaniach. Przepadam za pływaniem wpław, zdecydowanie nie kręci mnie żeglarstwo.Ulubione filmy?
Czarny łabędź, Skazani na Shawshank, Nowy początek, Brooklyn, Boyhood, Labirynt Fauna, Służące, Iluzjonista, Duma i uprzedzenie, Pasja, Za jakie grzechy dobry Boże, Nietykalni, La la land.
Ulubiona muzyka?
Frank Sinatra, Dawid Podsiadło, Edith Piaf, Ed Sheeran, Stromae, Linkin Park, The Beatles, a stylistycznie także: R&B i muzyka "retro".
Ulubione książki?
Tajemniczy ogród, Stowarzyszenie umarłych poetów, Harry Potter, Duma i uprzedzenie, Igrzyska śmierci, Kamienie na szaniec, Mała księżniczka, Krafftówna w krainie czarów.
Powinnam też odpowiedzieć na pytanie, jaki jest mój ulubiony spektakl, ale to pytanie jest zbyt trudne. Odkąd rozpoczęłam studia na WoT oglądam bardzo dużo spektakli - na żywo i na uczelni, podczas wykładów. Chłonę, analizuję, ciężko coś wybrać. Z Teatru Wybrzeże mogę polecić Broniewskiego, Wesołe kumoszki z Windsoru i Kto się boi Virginii Woolf, o którym jest pierwsza tematyczna notka.
Taka jestem. To oglądam, tego słucham, to lubię. Oprócz tego lubię też pisać :)
Miłej lektury!
Źródło obrazka: nie mam pojęcia, przykro mi. Pobrane z internetów sto lat temu i tak już zostało.
Komentarze
Prześlij komentarz