Przejdź do głównej zawartości

Fałszerze pieprzu

Kolejnym punktem programu Festiwalu Teatru i Literatury Between.Pomiędzy, w którym brałam udział, była rozmowa pisarza i teatrologa Mieczysława Abramowicza z pisarką i założycielką Wydawnictwa Czarne - Moniką Sznajderman.


Wyjściem do rozmowy była książka Moniki Sznajderman "Fałszerze pieprzu" opowiadająca poruszającą historię jej rodziny o żydowskich korzeniach. Ojciec nie chciał jej o tym opowiadać, więc na własną rękę rozpoczęła poszukiwania w tym zakresie. Podczas rozmowy porównana została polsko-żydowska rzeczywistość w doświadczeniach Moniki Sznajderman oraz Mieczysława Abramowicza. Słuchacze mogli więc usłyszeć wyrywki z historii polskich Żydów mieszkających w różnych miejscach naszego kraju.

Pisarka podkreśliła, że z jej doświadczeń wynika, iż aktualnie często wypiera się ze świadomości lokalnej negatywne wydarzenia dotyczące Żydów. Nie chodzi tu o holocaust, ale drobne wydarzenia dotyczące mniejszych społeczności w całej Polsce. Wypiera się z dużą łatwością wszelkie informacje, zwłaszcza te o negatywnym wydźwięku, dotyczące społeczności żydowskiej.

Podczas spotkania rozmówcy jak i zgromadzeni słuchacze przywołali wiele przykładów z pola kultury dotyczących przywołanego tematu.
Etykiety:

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Wolność wypowiedzi to wartość nadrzędna

Prezentacja Klątwy Olivera Frljića na festiwalach w Polsce często wywołuje skrajne emocje wśród lokalnych społeczności. Także tym razem, w Słupsku, nie obyło się bez ataku na teatr oraz pikiety przed spektaklem.  Wywiad z Barbarą Wysocką, aktorką Teatru Powszechnego w Warszawie. Czy w trakcie powstawania spektaklu zdawała sobie Pani sprawę z szumu, jaki on wywoła? Teraz część Waszych wystąpień poprzedzonych jest pikietami czy protestami. Kiedy już było wiadomo, jakie będą kluczowe tematy tej produkcji i jak o nich będziemy mówić, stało się oczywiste, że spektakl wywoła skrajne reakcje. Jednak największy szum spowodowały prawicowe media, używając nielegalnie zarejestrowanych i wyrwanych z kontekstu fragmentów spektaklu, w celu wywołania zamieszania i negatywnych reakcji. Nie przestaliśmy grać, bilety wciąż sprzedają się świetnie, prezentujemy spektakl w Polsce i za granicą, a widzowie reagują entuzjastycznie, więc nagłośnienie sprawy tylko pomogło ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Sześć wspaniałych wizyt w Teatrze Muzycznym w Gdyni - cz. II

Dzisiaj wracam do Was z drugą częścią podsumowania moich ostatnich kilku odwiedzin w Teatrze Muzycznym. Gorąco zapraszam na pierwszą część ! "Wiedźmin" - reż. Wojciech Kościelniak Nie czytałam sagi o Wiedźminie Andrzeja Sapkowskiego, nie grałam w grę o tym tytule, ani nie oglądałam filmu. Poszłam na spektakl całkowicie "czysta", jak pewnie znaczna część widzów. Spektakl zrobił na mnie wrażenie - zdecydowanie był widowiskowy (akrobacje, scenografia, wyjątkowy sposób tworzenia spektaklu przez Wojciecha Kościelniaka), ale drugi raz poszłabym dopiero po zapoznaniu się z książkami. Podczas spektaklu wyświetlane było położenie bohaterów w miejscu i czasie, ale niestety w żaden sposób to nie pomagało, przez co często gubiłam się w chronologii i logice wydarzeń. Jestem ciekawa opinii osób znających perypetie Wiedźmina od podszewki. "Tlen" - reż. Rudolf Zioło Nie miałam dodawać do tego zestawienia spektaklu "Tlen", ale jednak uzupełnię tę mini...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Nic nie dzieje się przypadkiem - cz. II #LudzieTeatru

10 lat to już niemały kawałek czasu. Ewelinie Dańko, tancerce Teatru Muzycznego w Gdyni, udało się w międzyczasie wziąć udział w wielu wspaniałych inscenizacjach, pracować z wyjątkowymi artystami i spełnić kilka swoich zawodowych marzeń. O tym wszystkim oraz o jej planach na przyszłość, przeczytasz poniżej ;) Zapraszam też na pierwszą część naszej rozmowy! Wspomniałaś wcześniej Wojciecha Kościelniaka. Powiedz mi, jak wspominasz pracę z nim? Ten człowiek to żywa legenda polskiego teatru muzycznego, która nadal tworzy i niech tworzy jak najdłużej. Interesuje mnie, jaki jest podczas pracy, czym się charakteryzuje? Ja uwielbiam pracę z Wojtkiem. Czym się charakteryzuje? Dla mnie tym, że trzeba mu zaufać. On ma swoją wizję. Bardzo dokładnie wie, jak chce, żeby dana rzecz wyglądała, jak to ma być zagrane, jak ma być zatańczone, jak zaśpiewane. Wszystko ma w głowie i wymaga od nas, abyśmy się dostosowali do jego wizji.  Oczywiście część rzeczy robimy po swojemu i mu się...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej